پرونده شهدای ترور همچنان باز است

سید جواد هاشمی نژاد دبیر کانون هابیلیان

حسینی – رضوانی نیا

پرونده ۱۶هزار و ۷۰۰ قربانی ترور همچنان باز است

۱۰۷ زن و ۲۱۴ فرد زیر ۱۶ سال در فهرست شهدای ترور

در طمطراق ادبیات جهانی سازی خیلی چیزها جهانی شد. فقط اقتصاد مشتری پروپا قرص این قطار نماند و به شهروند جهانی هم رسید. حتی از آن هم عبور کرد و به قلدربازی و آدم کشی و مظلوم شدن جهانی هم رسید. چریک های فدایی خلق، کومله، دموکرات، خلق ترکمن، حزب خلق مسلمان، خلق عرب و… و پرکارترین  همه این ها «مجاهدین خلق» یا همان هایی که ایرانیان به آن ها «منافقین» می گویند. در این اواخر هم گروه های پژاک و ریگی به فهرست گذشته اضافه شده اند تا تعداد گروه های فعال تروریستی علیه ایران و شهدای ترور در این کشور را با ۱۶ هزار و ۴۰۰ نفر جهانی کنند. تعداد بی شماری از این خیل عظیم، زنان، کودکان و مردم بی گناه کوچه و خیابان هستند که قربانی ترورهای کور شدند. عده ای نیز نظیر بهشتی ها و مطهری ها شاگرد اول های انقلاب اسلامی بودند که به تعبیر امام خود یک ملت هستند. وقتی به از دست دادن این مغزهای متفکر جهان اسلام فکر می کنیم اندوهی بی پایان دل را فرا می گیرد که اگر امروز بودند چه ها که نمی شد؟ اما یک باره طنین این جمله  امام راحل دل را مطمئن می کند که «بکشید ما را، ملت ما بیدارتر می شود». در گفت وگویی با«سیدجواد هاشمی نژاد» فرزند همان روحانی نام آشنای مشهد «سیدعبدالکریم هاشمی نژاد» و مسئول «کانون هابیلیان» (کانون خانواده های شهدای ترور) به بررسی گروه های ترور علیه ایران پرداخته ایم.

چه گروه های تروریستی بعد از انقلاب اسلامی تا کنون علیه ما فعالیت کرده اند؟

فرقان اولین گروهی بود که دست به اعمال تروریستی زد. بعد از آن می توان از سازمان چریک های فدایی خلق، کومله، دموکرات، خلق عرب، خلق ترکمن، حزب خلق مسلمان، سازمان مجاهدین خلق، سلطنت طلبان پژاک و ریگی نام برد. برخی از این گروه ها انگیزه تجزیه طلبانه داشتند و برخی هم مثل مجاهدین خلق به دنبال به دست گرفتن حکومت بودند. فرقان از دیدگاه های سازمان مجاهدین خلق منشعب می شد و حتی رهبر آن پرچم مجاهدین خلق را حمل می کرد. سازمان مجاهدین خلق هم ۲ سال پس از پیروزی انقلاب فعالیت مسلحانه خود را شروع کرد. به غیر از فرقان و سازمان مجاهدین خلق گروه تروریستی فعال دیگری به طور گسترده وجود نداشت. البته گروه های تجزیه طلبی که داعیه تجزیه کشور را داشتند فعالیت می کردند. سازمان هایی هم بودند که به صورت منطقه ای عمل می کردند مثل سازمان چریک های فدایی خلق که به طور رسمی مارکسیست بودند و چون در صحنه اجتماع و بین مردم مسلمان طرفداران چندانی نداشتند، به سراغ مناطقی مثل ترکمن صحرا، کردستان و گنبد رفتند که به شوروی آن زمان نزدیک بود. چون مردم وابستگی این گروه ها را می دانستند از آن ها حمایت نمی کردند.

گروه «پژاک» که جزو گروه های تجزیه طلب است از چه زمانی در کشور ما شروع به فعالیت کرد و چه اهدافی را دنبال می کند؟

«پژاک» در حدود سال ۱۳۸۴ در ایران فعالیت خود را آغاز کرد و به نوعی در ادامه کومله و دموکرات به وجود آمد. به دلیل تنفر مردم از کومله و دموکرات و عملکرد جنایت کارانه این گروه ها، پژاک با شکل متفاوتی شروع به فعالیت کرد. این گروه در ایران، ترکیه و عراق فعالیت می کند. در ترکیه به نام «پ.ک.ک» و در ایران به اسم «پژاک» فعالیت می کنند. مقر اصلی آن ها در شمال عراق و در منطقه ای به نام «قندیل» کردستان است که از آن جا سازماندهی و مسلح شده و برای عملیات وارد خاک ایران و ترکیه می شوند. این گروه تروریستی اهداف تجزیه طلبانه دارند اما نوع شعارهای شان در ایران و ترکیه متفاوت است. همان عملکردی که گروه ریگی در سیستان و بلوچستان انجام داد و مستقیم بحث تجزیه این استان را مطرح نکرد. پژاک با عناوینی مثل تظلم خواهی ومبارزه با جمهوری اسلامی وارد میدان شد. ترکیه سال هاست که با این گروه مبارزه می کند. عراق هم که پایگاه اصلی این گروه در آن قرار دارد تحت سیطره آمریکاست. همان طور که مردم و دولت عراق از سازمان مجاهدین خلق تنفر دارند از این گروه هم بیزارند.

چندی پیش «حاجی احمدی» رهبر این گروه که در آلمان است توسط پلیس آلمان به عنوان تروریست دستگیر شد اما بلافاصله دولت آلمان او را آزاد کرد علت این عملکرد دوگانه دولت آلمان چیست؟

این دولت ها سازمان مجاهدین خلق را در فهرست گروه های تروریست قرار داده اند اما این گروه  در کشورهای اروپایی فعالیت های گسترده دارد و از حمایت آن ها برخوردار است. «مریم رجوی» یکی از سران منافقین در سال ۲۰۰۳ در فرانسه دستگیر شد و چند روز بعد آزاد شد. «پژاک» نیز با وجود این که در فهرست گروه های ترور قرار گرفته است و تحت تعقیب دستگاه های امنیتی و قضایی کشورهای غربی قرار دارد اما رهبران این گروه در اروپا مشغول فعالیت اند و حتی در پارلمان های اروپایی رفت و آمد می کنند. به عنوان مثال همین «حاجی احمدی» از آلمان هدایت این گروه را برعهده دارد. جوخه های مرگ را سازمان دهی می کند که آن ها صدمات جانی به مردم، مرزنشینان و نیروی انتظامی وارد می کنند. دقیقا همان عملکردی که سازمان مجاهدین خلق در دهه ۶۰ با هدایت «مسعود رجوی» و حمایت کشورهای خارجی انجام می داد. آن ها گروه هایی که علیه غرب فعالیت می کنند را با شتاب نابود می کنند اما با گروه های تروری که علیه کشورهایی مثل ما فعالیت دارند نه تنها مبارزه نمی کنند بلکه پایگاه هایی برای فعالیت علیه ما در اختیار آن ها قرار می دهند. نمونه  آخر آن هم ریگی است که فاش شد گذرنامه های او را برای سفر به کشورهای مختلف سازمان سیا تهیه می کرد.

چرا گروه هایی مثل ریگی، پژاک، دموکرات، کومله و… در مناطق محروم فعالیت می کنند. آیا محرومیت این مناطق یکی از دلایل رشد گروه های ترور در ایران است؟

محروم بودن این مناطق یکی از عوامل مهم رشد این گروه هاست. به همین دلیل کسانی مثل شهید «شوشتری» که به دنبال رفع محرومیت از این مناطق و سازندگی بودند مورد حمله تروریستی قرار گرفتند. علاوه بر این در مناطقی که امکان اختلاف و تفرقه وجود دارد این گروه ها بیشتر فعالیت دارند. مثلا ریگی در سیستان شعار دفاع از اهل سنت و احیای حقوق بلوچ ها را مطرح کرد. گرچه این شعارها حتی مورد حمایت اهل سنت نیز قرار نگرفت. پژاک هم نظیر این شعارها را در کردستان مطرح می کند تا خود را موجه جلوه دهد و زمینه حمایت مردم را فراهم کند.

گروه تروریستی خلق عرب که در خوزستان فعالیت می کرد در چه وضعیتی قرار دارد؟

این گروه  با داعیه حمایت از عرب زبانان خوزستان پس از پایان جنگ تحمیلی به وجود آمد. همان شعاری که صدام زمان حمله به ایران در مورد خوزستان مطرح کرد، اما هدفش چاه های نفت خوزستان و نابودی جمهوری اسلامی بود. این گروه هم همین شعار رامطرح کرد. چند عملیات هم حدود ۷ سال پیش در این منطقه انجام داد اما به دلیل برخورد با رهبران آن ها خیلی زود از صحنه محو شد.

سازمان مجاهدین خلق حدود سال ۴۶ توسط چند دانشجو تاسیس شد و فعالیت سیاسی اش را هم از همان زمان آغاز کرد. خاستگاه فکری این افراد آن زمان و بعد از آن چه بود؟

عمدتا اعضای این سازمان در مراکز و کلاس های آموزشی جبهه ملی و نهضت آزادی شرکت می کردند و خاستگاه فکری شان از آن جا بود. نهضت آزادی در مورد رژیم پهلوی به دنبال حفظ وضعیت موجود بود اما می گفت قانون اساسی باید صحیح اجرا شود. اما سازمان مجاهدین خلق به دنبال براندازی حکومت پهلوی به شکل مسلحانه بود. امام (ره) هم به دنبال براندازی حکومت شاه بود اما با تکیه بر مردم. سازمان مجاهدین خلق در ابتدا از روش اولیه سازمان چریک های فدایی خلق پیروی می کرد به طوری که با تابلوی اسلامی از بین روحانیان شروع به یارگیری کرد که تنها کسی که زیر بار این گروه نرفت امام خمینی(ره) بود. مجاهدین خلق مشی مسلحانه داشتند که نهضت آزادی چنین شیوه ای نداشت.

نهضت آزادی و سازمان مجاهدین خلق چه دیدگاهی را در مقابل خود می دیدند؟

به طور مشخص دیدگاه امام (ره) را. این ها اسلام را در عرصه اداره اجتماع و حکومت ناتوان می دانند که هیچ برنامه ای برای اداره جامعه ندارد. درباره امور شخصی مثل حجاب هم می گویند این یک اعتقاد فردی است اگر کسی خواست می تواند حجاب داشته باشد به خاطر همین خانم ها در پادگان اشرف حجاب دارند اما معتقدند اگر اعلامیه حقوق بشر یا اجتماع و یا مبارزه گفت که حجاب را بردارید حتما باید این کار را کرد چون هدف وسیله را توجیه می کند.

به نمونه ای از ترورهای این گروهک اشاره کنید؟

مردم ما ترورهای وحشتناکی مثل سر بریدن پاسداران جلوی عروس و داماد در مجلس عروسی توسط گروه های تجزیه طلب مثل دموکرات ها را در کردستان شنیده اند. ولی به نظر من عملکرد سازمان مجاهدین خلق در این زمینه به مراتب وحشیانه تر از این گروه هاست. مثلا دختربچه ای به نام «فائقه» که در محله ای مربوط به جهاد سازندگی زندگی می کرد در کیوسک تلفن بود. وقتی منافقین کوکتل مولوتوف را داخل کیوسک تلفن می اندازند این بچه زنده زنده در آتش می سوزد. یا زمانی که منافقین در اماکن عمومی بمب گذاری می کردند مثلا بمب های آتش زا را در اتوبوس های شرکت واحد قرار می دادند در لحظه ای که بمب منفجر می شد آدم ها زنده زنده در آتش می سوختند. در یکی از همین بمب گذاری ها در شیراز، بچه ای ۶ ماهه در آغوش مادرش هر دو در آتش می سوزند. یکی از منافقین در اعتراف های خود می گوید ما افرادی را که می گرفتیم دندان های شان را می کشیدیم. آب جوش روی آن ها می ریختیم و بدن های شان را با اتوی داغ اتو می کشیدیم!!

هم زمان با شروع عملیات مرصاد در مرزها منافقینی که در زندان بودند دست به شورش می زدند آیا این هم زمانی جزئی از عملیات مرصاد بود؟

بله، سازمان مجاهدین خلق به شدت تشکیلاتی عمل می کند. توسط خانواده ها و نیروهای شان که در بیرون از زندان بودند به آن ها چنین پیغامی داده شد. آن ها هماهنگ بودند که هم  زمان با ورود نیروهای شان به خاک کشور، نیروهای داخل زندان ها هم شورش کنند. یک دفعه زندان ها در چند شهر کشور به هم ریخت ولی وقتی حمله منافقین در مرزها شکست خورد در داخل هم به جایی نرسیدند. به خاطر همین امام گفت کسانی که بر می گردند مانعی نیست و توبه شان پذیرفته است ولی آن هایی که بر نمی گردند و می خواهند دوباره با این سازمان همراه شوند، چون با ما در حال جنگ هستند طبق قوانین اسلام حکم شان اعدام است. این در حالی است که آن هایی که قبلا از زندان آزاد شده بودند ۹۰ درصدشان دوباره به همان راه برگشتند و دست به ترور زدند.

بعد از عملیات مرصاد بمب گذاری در حرم امام رضا(ع)، بعد ا ز آن حرم حضرت معصومه(س) و حرم امام خمینی(ره) که خنثی می شود. ترور چند کشیش در تهران و شهادت شهید صیادشیرازی و شهید لاجوردی و اکنون؟

چند وقت پیش وزیر اطلاعات اعلام کرد که در سالگرد انتخابات ۲ تیم تروریستی را دستگیر کرده اند. این نشان دهنده آن است که این گروه هنوز در کشور فعالیت تروریستی می کند. سال گذشته نیز در   آشوب های خیابانی روش هایی به کار برده شد که درست متعلق به این سازمان است. به ویژه این سازمان بین برخی گروه های داخلی نفوذ عمیقی کرده است. عمدتا گروه هایی که بحث حقوق بشر را مطرح می کنند تحت نفوذ سازمان مجاهدین خلق هستند. به طور مشخص می توان از گروه مدافعین حقوق بشر نام برد که این گروه در حوادث اخیر فهرست ۶۷ نفری از کشته های انتخابات را ارائه کرد. این فهرست را فردی به نام «رفیعا» از سازمان مجاهدین خلق نوشت و به «محسن مخملباف» داد. مخملباف آن را به ستاد موسوی تحویل داد و ستاد ایشان هم این فهرست را منتشر کرد. می بینید که چگونه مسیر چند لایه را طی می کنند تا کسی متوجه سرنخ اصلی نشود. یکی دیگر از این گروه ها که همان حرف های سازمان مجاهدین خلق را تکرار می کند انجمن حمایت از زندانیان سیاسی است. منافقین سایت های متعددی دارند که برخی به طور مستقیم با اسم خود سازمان کار می کنند و برخی هم غیرمستقیم به اسم نهادهای حقوق بشری فعالیت می کنند. اما باید گفت پرونده ۱۶ هزار و ۴۰۰ قربانی ترور همچنان باز است.

مطالب مرتبط

• مطلبی در این ارتباط یافت نشد.‏